ചിഹ്നങ്ങള്

ചിഹ്നങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ അന്തേവാസിയായി ഞാന്
ചെന്നുകയറിയപ്പോഴേ എതിരേടത്
വലിയൊരു തലയും കുഞ്ഞൊരു ഉടലുമുള്ള
ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം
മുറികള് നിറയെ വിരാമങ്ങളും അര്ദ്ധവിരാമങ്ങളും
ഒടുവില് നീയും എത്തിയോ എന്ന മട്ടില് എല്ലാവരും
ആശ്ചര്യ ഹ്നങ്ങള് അണിഞ്ഞു നിന്നു.
മൌനങ്ങള്ക്ക് കൂട്ട് വന്ന അര്ദ്ധവിരാമങ്ങളെ
മൃദുവായി മാറ്റി നിര്ത്തി, മുഷിപ്പിക്കാതേ തന്നെ
ആശ്ചര്യ ഹ്നങ്ങലെ കൂട്ട് പിടിച്ച് നടന്നു.
സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും
വിരാമങ്ങള് വഴിമുടക്കികള് ആയി.
ചിഹ്നങ്ങളോട് പറഞ്ഞു
എഴുതു നിങ്ങളുടെ കഥ
എഴുതാപ്പുരങ്ങളും കാണപ്പുരങ്ങളും
ഞാനും കാണട്ടെ.
വേണ്ടെന്നു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട്
എവിടെയോ പോയൊളിച്ചു .
ഇപ്പോള്
ചിഹ്നങ്ങള് ഇല്ലാത്ത വീട്ടില് ഞാന് ഒറ്റയ്ക്ക്
ഇരുട്ടത്ത്....

It is selfishness
the imparts the music to cuckoo's voice
it sings to itself
hiding behind the verdancy
oblivious to the world
it enjoys its music
singing to oneself.
Likewise
it is the selfishness of a heart
that makes it sing out loud
unable to contain in itself
it sings out to the world
selfishness unleashed
songs...
enjoy.

നിന്നോളമെതുന്ന എന്നെ ഞാന് അറിവീല
എന്നോളമില്ലാത്ത നിന്നെയും.
നീ തന്നോരറിവുതാന് ഇന്നെന്റെ ഉപ്പു
നീ നീട്ടും സ്നേഹമെന് മാര്ഗദീപം
തേടുന്നു മാര്ഗവും നിന് കാല്പ്പാടു
പോയൊരു നാള്വഴി തോറുമേ
എന് മണിക്കുഞ്ഞെന്നു മാറോടു ചേര്ത്ത്
നീ അന്പോട് മുത്തങ്ങള് ഏകിടുന്നു
ഉണര്വില് ഉറക്കിലും ഉയിരിതില് തേടുന്നു
നിന് മൊഴിമുത്തുകള് നീര്തും ഉണ്മ
ചൊല്ല് നിനക്കെന്തു നല്കിടും , ഞാനെന്റെ
ജീവന് താന് നിനക്കായേകിടട്ടെ.

കൂടെ നടന്നോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ
ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
ഏതൊക്കെയോ വഴികള് ന്നും നോക്കിയില്ല
എവിടെയെങ്കിലും എത്തുമല്ലോ
കൂടെയോരാളുണ്ടല്ലോ എന്നായിരുന്നു
പിന്നെ പേടി തോന്നിയപ്പോ
ഒന്ന് പിടിച്ചോട്ടെ കയ്യില് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ
വേണ്ട എന്ന്
ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിരിച്ചു
കാണാതെ കരഞ്ഞു
തിരിച്ചു പോകാനൊരുങ്ങി
സൂര്യന് ഉദിക്കാരയല്ലോ
കാലട്കള് പിന്തിരിഞ്ഞപ്പോള് പറഞ്ഞു
പോകണ്ട , നടക്കുന്ന വഴിയില്
ചന്ദ്രന് ഉദിചിട്ടുണ്ടെന്നു
നക്ഷത്രങ്ങള് പൂത്തു കാണുമെന്നും
കാണേണ്ടേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്
കരഞ്ഞു
പിന്നെ കാണാതെ ചിരിച്ചു.
വര്ണ്ണവിസ്മയങ്ങള് അറിയാത്ത
മനസ്സിന് ശുഭരാത്രി
മൂകയാത്ര.

I need to write

The heaviness
rises little by little
blocks everything
salinity way ward
ends up in the provenance.
i need to write
of the hearts that kept me company
eternal inspirations, losses
words reluctant world reluctant
let me end up with the words
borrowed
hands are numb
lips are blue
heart frozen
strike hard
strike hard
let me cry
and
then shall i write
and my words shall drip
of friendliness, brotherhood
togetherness,comradeship
hostilities, vengeance
and of death
which is all forgiving

Tonight i touched the stars
the heavenly blooms dripped
treacle
on to my lips
oh sweetness
if thy name was life
i would love
i would live
and happily
die for you

PERFECT

I am under a training.
My commanding officer demands me to be
obedient, punctual and submissive
in a strange sort of way.
I am asked to spit out the words i chew
munch them with lips shut
nothing should escape, the culprits.
crush your nasty habits and
dump them in the stinkiest dung bin.
Out in the cold and in the scorching heat
merciless stricken am i with the rigorous commands
should be on top, perfect perfect in every sort
in thoughts words and deeds
and it doesn't come with that ease,
And lo i am going to be picture perfect
and word perfect and habit perfect one day
and then they shall clad me in white
and bedeck with the perfect roses
and my co shall smile at me
obediently, punctually and submissively
silently
shall I lie
ready for the rite
and my commanding officer shall say
PERFECT
this was what i commanded.
I should be happy to hear that.