प्यार मेरे जैसे है,गुल ने कहा
नहीं मेरे जैसे,कहा ओज ने
उडते पंच्चियोम ने कहा
प्यार हमारे उड़ान जैसे
खिल खिलाते पथों ने कहा
प्यार की बोली हमारे जैसी
बोला उसने देखो मेरे आंखों में
और जान गए मैं प्यार,
फूल जैसे खिले,उगले ओज आंखों माय
दिल उड़े पंचियोम जैसे और खिल्खिले
पतों जैसे
सब ने सच कहा था !

അലിവോടെന്റെ അരികിലിരുത്തി
ആയിരം കഥകള്‍ മൊഴിയുമ്പോള്‍
കാലമോരല്‍പ്പം പുറകോട്ടോഴുകി-
പ്പോയൊരു പുഴയില്‍ വീഴുന്നു
പുഴയുടെ കരയില്‍ വരിവരിയായി-
മുളകള്‍ മൂളി അലയ്ക്കുന്നു .
'ഒരു തരിപോലും മതിയില്ലാത്തോള്‍'
മതിയാവോളം കളി ചൊല്ലുമ്പോഴും
അരികതിരുന്നവള്‍ അത് കേട്ടിട്ടും
അറിയാമറയില്‍ ചിരിതൂകും !
ഒരിടത്തൊരു കൊമ്പന്‍ പെറ്റെന്ന-
തുകേട്ടാലും 'ഉവ്വോ'എന്നവള്‍ കൂറീടും
വിടരും കണ്‍കളില്‍ നിറയും സ്നേഹം
അതുതന്നല്ലോ മല്‍ സമ്മാനം.

OCEAN TRAIL.. (സമുദ്രതാര -ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാട്, വിവ:Gita Sreejith )

Oh my word!
unfold thy immaculate sails
beneath the twinkling stars
and the wordless oceans.

Bear my soul to things
animate and inanimate.
Bear the postal stamp of my flesh
to the Dark Continent.

Let not my laments return
with the forebodings of death in its beak.
Let the raging salinity
devour my lusts
and subside in you.

Oh my word!
do kindly lead my prayers
through the sea of humility
from the Beginning to the End.

മഹാഭാരതം പോലെ
അതിലുള്ളത് എല്ലായിടത്തും
ഇല്ലാത്തത് ഒരിടത്തുമില്ല എന്നതുപോലെ.
വായിക്കുകയാണ്
ഓരോ വരികളിലും അത്ഭുതം നിറഞ്ഞുതൂവുന്നു
വരികള്‍ക്കിടയിലെ കാര്യം പറയാനുമില്ല
വെയില്‍ ചായുന്നതിനു മുന്‍പേ വായിക്കണം എന്നുണ്ട്
കൊക്കുരുമ്മി പറന്നുപോകുന്ന വെയില്‍പ്പിറാവുകള്‍
കണ്ണിറുക്കി ചിരിക്കുന്നു
ഒരായുസ്സ് നീട്ടാന്‍ സൂര്യനെ മറക്കാന്‍
എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനക്കാവുമോ ??

സാരമാം സാരമത് ചൊല്കെന്നോട് നീ
സാദരം, മൊഴിഞ്ഞു ശിഷ്യന്‍ വിനീതം .
'ഉണ്ടോ' എന്ന് ചോദ്യം
'ഉണ്ടെന്നു' മറുപടി
വറ്റെതുമില്ലാതെ വൃത്തിയായി
പാത്രമത് മോറി കമിഴ്ത്തി വചീടുക.
സാരമത് തെളിഞ്ഞത്രേ ശിഷ്യനു,
ആയവന്‍ ഗുരുവായെന്നും കഥ.
തലയുണ്ട് ആയതില്‍ ഉള്ളതതിന്‍
കനം മാത്രമായതിനാല്‍ താന്‍
തെളിഞ്ഞില്ല സാരം, ചൊല്ലാനും
മടിയുമില്ലതെതുമേ.

QUO WADIS?

QUO WADIS?

IT SHOULD DRIP BLOOD
TO BE CALLED 'FRESH'.
TO BE CALLED POISON
DEATH IS A MUST.
SCIENCE IS NO HYPOTHESIS
EVIDENCE IS A MUST.
HANDICAPNESS IS WEAK.
A DEATH IS NO MATTER
HOLOCAUST BETTER.
TERMINATION THE BEST
SATISFIED,
WE BAN.
IT NEVER STOPS THERE.
SCIENCE SHOULD EVOLVE TO PERFECTION.
WE NEED TO FIND THE POISON ULTIMATE.
HISTORY TEACHES US THAT.
FROM WOOD, STONE AND METAL
WE INVENTED THAT,
THE SIMPLEST IS THE MOST LETHAL
BY COMBINING AND DIVIDING, WE KILL OURSELVES
TO EXTEND BOUNDARIES.
THE ULTIMATE AIM IS COMPLETE EXTERMINATION
OH! HOW DILIGENTLY WE STRIVE TOWARDS IT!

Evenings
over a cup of coffee
and the one you love
Speaking on trivia
lightens up mind.
the dews on glass blades
the fields you strode
the country faces fond
of lone places beyond
simple hearts, tiny wishes
a penny worth, a pound wise
spreading memories
like peanut butter on
a slice of bread.
relishing the taste, you and me.
Looking beyond the busy roads
smiling at each others jokes
Its good to have someone
when you come home tired and weary
to wash away the dust and be fresh
and plant a kiss and light a smile.