പന്നി (വാസ്കോ പോപ)
കിരാതമായ കത്തിയുടെ തണുപ്പ്
തൊണ്ടയില് തട്ടിയപ്പോഴാണ്
ചുവന്ന തുണികൊണ്ടുള്ള
കണ്ണുപൊത്തിക്കളിയുടെ രഹസ്യം
അവള്ക്കു മനസ്സിലായത്.
വൈകുന്നേരം
വയലിലെ ചെളിയില് കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞു
സുഖദമായ ആ തണുപ്പില്നിന്ന്
തിരക്കിട്ട് ഉല്ലാസപൂര്വ്വം
മഞ്ഞച്ചായമടിച്ച കവാടത്തിലൂടെ
കടന്നു വന്നത് ഇതിനായിരുന്നു-
വെന്നറിഞ്ഞതേയില്ല
Sunday, November 6, 2011
ഇനി എന്റെ പ്രണയം ...
എന്റെ കണ്ണുകളില് ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കരുത്
ഞാന് പ്രണയിച്ചുപോകും.
ഉച്ച്വാസനിശ്വാസങ്ങള് പോലെ നൈസര്ഗികമാണ്
പ്രണയം എനിക്ക്.
ഓ അല്ലെങ്കില് വേണ്ട
ഈ കണ്തൊട്ടുള്ള പ്രണയങ്ങള് മതിയായി എനിക്ക്,
നീ ഒരു കവിയാണോ?
ഒരു ചിത്രകാരന്?
അല്ലെങ്കില് ഒരു രാജ്യം ഭരിക്കുന്നവന്?
എനിക്കിനി പ്രണയിക്കേണ്ടത് അവരെയോക്കെയാണ്.
പ്രണയക്കവിതകളില് കുരുങ്ങി വശം കെടുന്ന എന്നെയും
കടുത്ത നിറങ്ങളില് മനസ്സിനെ ചായം പൂശുന്ന എന്നെയും
പിന്നെ അതിരുകളില്ലാത്ത രാജ്യം വാഴുന്ന എന്നെയും
എനിക്ക് കാണണം.
ഒടുവില് ഇതെല്ലാം ചേരുന്ന നിന്നെ ഞാന് പ്രണയിക്കും
എന്റെ മാത്രം സ്വന്തം എന്ന് പറയും.
മരണത്തോളം ഞാന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകും.
എന്റെ കണ്ണുകളില് ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കരുത്
ഞാന് പ്രണയിച്ചുപോകും.
ഉച്ച്വാസനിശ്വാസങ്ങള് പോലെ നൈസര്ഗികമാണ്
പ്രണയം എനിക്ക്.
ഓ അല്ലെങ്കില് വേണ്ട
ഈ കണ്തൊട്ടുള്ള പ്രണയങ്ങള് മതിയായി എനിക്ക്,
നീ ഒരു കവിയാണോ?
ഒരു ചിത്രകാരന്?
അല്ലെങ്കില് ഒരു രാജ്യം ഭരിക്കുന്നവന്?
എനിക്കിനി പ്രണയിക്കേണ്ടത് അവരെയോക്കെയാണ്.
പ്രണയക്കവിതകളില് കുരുങ്ങി വശം കെടുന്ന എന്നെയും
കടുത്ത നിറങ്ങളില് മനസ്സിനെ ചായം പൂശുന്ന എന്നെയും
പിന്നെ അതിരുകളില്ലാത്ത രാജ്യം വാഴുന്ന എന്നെയും
എനിക്ക് കാണണം.
ഒടുവില് ഇതെല്ലാം ചേരുന്ന നിന്നെ ഞാന് പ്രണയിക്കും
എന്റെ മാത്രം സ്വന്തം എന്ന് പറയും.
മരണത്തോളം ഞാന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകും.
സ്വപ്നങ്ങളോടോന്നു
ചോല്ലുന്നതുണ്ട് ഞാന്
നിന് കണ്കളില്
മെല്ലവേ ഉമ്മവച്ചീടുമ്പോള്
അരുമയായോന്നു പുഞ്ചിരിച്ച്ചീടുവാന്.
പേടിപ്പിച്ച്ചീടോല്ല
എന് മണിക്കുട്ടനെ.
വിണ്ണവര് പോറ്റുന്ന
ഓമനപ്പൈതലേ.
താരിളം കൈനീട്ടി
അമ്മയെന്നോതുമ്പോള്
ഈരെഴുലകവും എന്റെ സ്വന്തം !
പാല്മണമോലുമാ
ചുണ്ടത്ത് പൂക്കുന്ന
പുഞ്ചിരി എന്നുമെന്
പഞ്ചാമൃതം.
ചോല്ലുന്നതുണ്ട് ഞാന്
നിന് കണ്കളില്
മെല്ലവേ ഉമ്മവച്ചീടുമ്പോള്
അരുമയായോന്നു പുഞ്ചിരിച്ച്ചീടുവാന്.
പേടിപ്പിച്ച്ചീടോല്ല
എന് മണിക്കുട്ടനെ.
വിണ്ണവര് പോറ്റുന്ന
ഓമനപ്പൈതലേ.
താരിളം കൈനീട്ടി
അമ്മയെന്നോതുമ്പോള്
ഈരെഴുലകവും എന്റെ സ്വന്തം !
പാല്മണമോലുമാ
ചുണ്ടത്ത് പൂക്കുന്ന
പുഞ്ചിരി എന്നുമെന്
പഞ്ചാമൃതം.
മൊഴികള്ക്കു പിന്പേ മിഴികളും യാത്രയായ്
പറയുവാനുള്ളത് മറന്നേ പോയി
വേണം ബന്ധങ്ങളില് സമവാക്യങ്ങള്
ഇല്ലെങ്കില് നിഷ്ഫലം എത്രമേല് സ്നേഹവും!
ധനസംസ്കാരമോ, മനീഷയോ,എതെന്നറിയുകില്
വിട്ടുപോം കണ്ണികള് ഇണക്കിചേര്ത്തീടാം.
അല്ലെങ്കില് എത്രമേല് ചേര്തുവക്കിലും
ബന്ധങ്ങളെന്നും ഇണങ്ങാത്ത കണ്ണികള്.
ഒരു ചുംബനമെന് നെറുകയില് ചാര്ത്തവേ
ചൊല്ലട്ടെ,
എന്നുമെന് മിഴികള് ചുംബിച്ചിരുന്നു നിന് പാദങ്ങളെ.
പറയുവാനുള്ളത് മറന്നേ പോയി
വേണം ബന്ധങ്ങളില് സമവാക്യങ്ങള്
ഇല്ലെങ്കില് നിഷ്ഫലം എത്രമേല് സ്നേഹവും!
ധനസംസ്കാരമോ, മനീഷയോ,എതെന്നറിയുകില്
വിട്ടുപോം കണ്ണികള് ഇണക്കിചേര്ത്തീടാം.
അല്ലെങ്കില് എത്രമേല് ചേര്തുവക്കിലും
ബന്ധങ്ങളെന്നും ഇണങ്ങാത്ത കണ്ണികള്.
ഒരു ചുംബനമെന് നെറുകയില് ചാര്ത്തവേ
ചൊല്ലട്ടെ,
എന്നുമെന് മിഴികള് ചുംബിച്ചിരുന്നു നിന് പാദങ്ങളെ.
Subscribe to:
Posts (Atom)